Polska firma sprzedaje towar do UK na warunkach DDP. Oznacza to, że sprzedawca dostarcza towar odprawiony celnie do magazynu kupującego w Londynie — płaci cło importowe, rozlicza VAT importowy, bierze na siebie ryzyko podczas całej drogi. Wielu sprzedawców godzi się na DDP bez pełnej świadomości, co biorą na siebie. Po Brexicie ta decyzja może być bardzo kosztowna.
Czym są Incoterms i dlaczego mają znaczenie po Brexicie?
Incoterms (International Commercial Terms) to 11 standardów ICC regulujących podział obowiązków i kosztów między sprzedawcą a kupującym. Definiują: kto organizuje i płaci za transport, kto ubezpiecza towar, kto odpowiada za odprawę celną eksportową i importową, w którym momencie ryzyko przechodzi ze sprzedawcy na kupującego.
Po Brexicie odprawa celna eksportowa (z UE) i importowa (do UK) stała się obowiązkowa przy każdej transakcji — i Incoterms jednoznacznie definiują, kto ją organizuje.
Przegląd warunków Incoterms 2020 — handel PL–UK
Warunki stosowane we wszystkich rodzajach transportu:
- EXW (Ex Works) — kupujący organizuje i płaci za wszystko od drzwi fabryki. Uwaga: sprzedawca nadal musi udzielić pomocy przy odprawie wywozowej.
- FCA (Free Carrier) — sprzedawca dostarcza do przewoźnika kupującego w wyznaczonym miejscu. Preferowany zamiennik FOB w transporcie kontenerowym.
- CPT (Carriage Paid To) — sprzedawca opłaca transport do miejsca docelowego, ryzyko przechodzi wcześniej (przy załadunku).
- CIP (Carriage and Insurance Paid To) — jak CPT, plus obowiązkowe ubezpieczenie towaru na wysokim poziomie.
- DAP (Delivered At Place) — sprzedawca dostarcza do uzgodnionego miejsca, nie odprawia importu. Kupujący rozlicza cło i VAT UK.
- DPU (Delivered At Place Unloaded) — jak DAP plus rozładunek po stronie sprzedawcy.
- DDP (Delivered Duty Paid) — sprzedawca płaci za wszystko: transport, cło importowe, VAT UK. Maksymalna odpowiedzialność sprzedawcy.
DDP w handlu z UK — co kryje się w szczegółach?
Przy DDP należy przed wysyłką ustalić: kto formalnie występuje jako importer w UK, kto posiada GB EORI i jest wpisany w deklarację CDS, kto odpowiada za treść deklaracji celnej oraz kto faktycznie ponosi koszt cła, VAT importowego i obsługi agenta. Samo zlecenie odprawy zewnętrznemu agentowi celnemu nie przenosi tych obowiązków i nie zastępuje własnego EORI importera.
W praktyce DDP przez polską firmę wymaga:
- Własnego GB EORI po stronie polskiego eksportera — lub jawnego określenia, kto jest importerem w UK i na jakiej podstawie
- Złożenia deklaracji importowej w CDS po stronie UK przez uprawniony podmiot
- Zapłaty cła importowego (lub korzystania z DDA) i VAT importowego (lub PVA)
- Przy sprzedaży B2C do konsumentów w UK — rejestracji VAT UK
Wielu polskich eksporterów godzi się na DDP bez pełnego zrozumienia formalnych obowiązków importera — i ponosi koszty, których nie uwzględnili w wycenie. Skutek: marża znika na cłach i kosztach agenta.
Co wybrać zamiast DDP?
W handlu B2B UK–PL najpraktyczniejsze warunki to:
- DAP — przenosi odpowiedzialność za odprawę importową na kupującego w UK; sprzedawca dostarcza do uzgodnionego miejsca, kupujący rozlicza cło i VAT.
- FCA — kupujący lub jego spedytor odbiera towar w wyznaczonym punkcie w Polsce; sprzedawca odpowiada tylko za odprawę eksportową.
DDP ma sens wtedy, gdy polska firma ma ugruntowaną obecność w UK, własne konto DDA i agenta celnego po stronie brytyjskiej — lub gdy kupujący wyraźnie tego oczekuje i wycena uwzględnia wszystkie koszty po stronie UK.
Doradzamy przy wyborze warunków dostawy i organizujemy transport na każdym etapie — od fabryki w Polsce do magazynu w UK. Skontaktuj się z nami, jeśli nie masz pewności, który Incoterm wybrać do Twojego kontraktu.